Waarom ik?

Er is een periode in mijn leven geweest waarin ik dacht dat ik wist wie ik was.

Ik had een leven opgebouwd met een gezin, werk en verantwoordelijkheden. Aan de buitenkant was er veel om dankbaar voor te zijn. En toch begon er ergens iets te knagen.

Steeds vaker stelde ik mezelf de vraag:

Leef ik eigenlijk vanuit mezelf, of vooral vanuit wat er van mij wordt verwacht?

Ik begon te zien hoe goed ik was geworden in functioneren. In aanpassen, doorgaan en doen wat nodig was. Zolang alles draaide, stond ik nauwelijks stil bij de vraag: past dit eigenlijk nog bij mij?

Die ontdekking veranderde de manier waarop ik naar groei ben gaan kijken.

Ook in mijn jarenlange werk binnen HR en rondom verzuim zag ik hoe vaak juist ambitieuze en verantwoordelijke mensen zichzelf ongemerkt voorbijlopen.
Mensen die veel kunnen dragen, hoge kwaliteit leveren en gewend zijn om door te zetten. Aan de buitenkant functioneren ze goed, terwijl er van binnen steeds minder ruimte overblijft.

Wat zichtbaar is, vertelt namelijk maar een deel van het verhaal.

Achter gedrag zit vaak een reden. Een overtuiging die ergens is ontstaan. Een ervaring die invloed heeft gehad. Een patroon dat ooit helpend was, maar je nu misschien juist beperkt.